Ha gayret olcek:)

Hayatta böyle değil mi ? Çaldığınız tel hep aynı sesi çıkarmıyor ya da hep aynı telden çalamıyorsunuz. Blog dünyası iç dünyanızın aynası ise haliyle bu durum burda da geçerli oluyor. En son sessiz sedasız iki yaş kutlamasından beri bir çöp bile çizmemişim... Ne ayıp ! Eeee ne de olsa iki yaş pek bir ağır geldi bize. Hala atlatamadık baktık kendi başımıza halledemiyeceğiz profesyonel destek alalım dedik kreşe başladık. Başladık başlamasına da beraber başladık sanki. 3. haftamız doluyor ve daha Yiğit alışamadığından başlayamadı. Belki bunda bizim de payımız var her gün sanki ailecek kayıt olmuşcasına gitmemize bakılırsa... Artık kiminki doğru, hangisi iyi, çocuk mu kriter karmakarışık olduk. Daha kreşten bu karışıklık başladıysa demeden ve durumu daha da dramatize etmeden edemiyorum. Çünkü benim bu süreçte bir sabah uyandım bir yanağımda bir öbek sivilce, bir diğer sabah diğeri. Herhalde ilkokul felan olsa mazallah serumla felan ayakta dururum diyorum. Bunca aradan sonra size daha sevimli haberlerle dönmek isterdim ama ne çare elde bunlar var. Bu postu fotoğrafsızlıktan daha doğrusu ya fotoğraf makinası ile yazı ya da yazı ile fotoğraf makinası buluşamadığından bir türlü yayınlayamadım. Ama madem bir yerden başlayacağız başlayalım ve gerisi gelsin diyorum ve postu giriyorum. Hayırlı uğurlu olsun:)